De horizon is omzoomd met stapeltjes bieten. Links op de dijk vecht de buurman met de wind. Ik rook onder een lage hemel en instrueer spreeuwen als een vliegeraar. Rechts het dwaalspoor, beter verlicht dan al het andere.

oostende-zonsopgang

Le soleil qui se lève / Et caresse les toits

nimfaal

Nimfaal.

Koetjeroste.

De maan zou geregeld aan het water trekken, dat is gelogen. Elke golf is het ophalen van een schouder. Het lijf draait zich log over de bodem.

Een bejaarde geiser zonder streken, alle aspiratie opgeborgen in een tinnen pot. Ik blaas een sequens van kleine, stille secundes in het oor van een oester, en neem de moeite niet om die te noteren. Alles waait weg.

oude spoorwegberm waregem

Oude spoorwegberm Waregem.

Voor ik ging, had ik de geur van de vliet en de ruis van de oude esdoorn in een vloeitje kunnen draaien. De meeuw slaakt zijn kreten al te prozaïsch.

ostende bonsoir

Ostende bonsoir.

Op de hoek van de straat, waar ik mijn fiets stal, oefent een nachtpianist met open ramen op Schumanns Kinderszenen. Het geluid verstart wanneer ik vanuit het duister meefluit.

Op de Westelijke Strekdam staat een bries en de vissen laten er hun oksels ruiken.

Monteverdi, met zonnebril en open dak op een autostrada. https://www.youtube.com/watch?v=bf6wD3mDGv0

barenbreker ontbeert baren

Barenbreker ontbeert baren.

Wende Snijders zong in de vroege jaren 2000 een versie van “Ne me quitte pas” met strijktrio. Schoon genoeg om nog eens de oren te spoelen en de strijkers te noteren.

PDF (getranscribeerd van YouTube)

no one cares

Waar het op straat.

rond de ochtend stond die sneeuwman
half opgevouwen en schroomachtig
mijn krant te lezen

ik keek hem aan
herschikte zijn haar
(een opgerolde snaar)

en hij — laveloos, met gruis
in de mond, in de holtes van
zijn knieën

loss of meaning

Loss of meaning